BERGAMA’DA DİSK DEVRİMCİ EMEKLİSEN BERGAMA ŞUBESİ EMEKLİLERE VERİLECEK BAYRAM İKRAMİYESİNE TEPKİ.
BERGAMA’DA DİSK DEVRİMCİ EMEKLİSEN BERGAMA’DA EMEKLİ BAYRAM İKRAMİYESİ İÇİN İMZA KAMPANYASI BAŞLATTI
%25 değil, %100 yapsalar bile yine yeterli olmaz, biliyorsun. Ama maalesef %25’i bile yapacaklarını sanmıyorum. 5.000 TL’nin üzerinde değerlendirirlerse onlar için ne mutlu tabii ki, fakat bizim için hiçbir şey ifade etmiyor. Çünkü ortam belli, ekonomi belli; esnafın durumunu görüyorsun. İnsanların sokağa çıkacak hâli kalmadı. Öğrencisi öyle, çocuğu öyle, genci öyle; asgari ücretlisi de aynı durumda. Emekli ise artık kendini iyice dört duvar arasına kilitledi. Nerede bedava, nerede ucuz, nerede yenmeyen ya da kalıntı bir şey varsa onun peşine düşüp gününü idame ettirmeye çalışıyor. 5.000 versen ne olur, 100.000 versen ne olur? Bu ekonomik krizde kimse babasının hayrına vermiyor zaten ama maalesef durum bu…
Bu bayram ikramiyesi ilk çıktığında, 2018’de asgari ücret 1.600 küsur lirayken 1.000 TL vermişlerdi, değil mi? Yaklaşık %62,4’e denk geliyordu. O zaman kurbanlık bile alınabiliyordu. Gerçekten de insanlar en azından biraz mutlu olmuştu. Fakat şimdi baktığınızda o oran iyice düştü; neredeyse %10’lara, hatta daha da altına geriledi. Şu anda en kötü şartlarda, o zamanki duruma göre bir hesap yapılırsa en az 17.000 TL verilmesi gerekir, en az. Bir bayram için 17.000 TL; iki bayram için 17 artı 17, yani 34.000 TL verilmesi gerekir en kötü ihtimalle. Ama maalesef bunu duyan da yok, işiten de. Hâlâ “Ben verdim oldu” mantığıyla, sanki hayrına veriliyormuş, cebinden çıkarıp lütuf yapıyormuş gibi bir izlenim oluşturuluyor. İnsanların onuruyla oynanıyor.
Gerçekten insanların dışarı çıkacak hâli kalmadı; ekmek alamıyorlar, ekmek. Emeklileri sürekli kuyruklarda görüyoruz. Cumhurbaşkanı “İtibardan ödün verilmez” diyor; peki bizim itibarımız ne olacak? Biz ne yapacağız? Torunumun yüzüne bakamıyorum. Ramazan geldi, bir tanesini bile yemeğe çağıramıyorum. Eskiden sofralar hazırlanır, insanlar bir araya gelip yemek yerdi. Nerede şimdi o günler? “Biz uçtuk” deniyor; nereye uçtuk? Uçarken yere çakıldık, balon patladı. Çok büyük bir patlama oldu. Türkiye şu anda gıda konusunda dünyanın en zor durumdaki ülkeleri arasında. İnsanlar gerçekten çok kötü durumda. Eğilip baktığınızda, dokunduğunuzda her yerden çığlıklar yükseliyor, feryatlar duyuluyor. İnanın, durum bu kadar ağır. Ama duyan yok; herkes üç maymunu oynuyor. Disk devrimci emeklisen olarak haklı taleplerimiz yerine gelinceye kadar sokaklarda alanlarda meydanlarda hak hukuk adalet ve demokrasi için haykırmaya devam edeceğiz.
